Magia ziół

Skąd przeświadczenie, że zioła są magiczne? Zioła towarzyszą człowiekowi w jego egzystencji od zarania dziejów. Fascynuje mnie fakt, iż podobno już ok 3 tys. lat p.n.e. w Chinach powstały Pisma o ziołach, w których wymieniono ponad 300 ziół, podkreślając ich konkretne właściwości. Kolejne informacje, tym razem z Egiptu, pochodzą z XVI w p.n.e., gdzie zioła traktowano już jako medykamenty do leczenia chorób wewnętrznych. Opisywano szczegółowo m.in. siemienie lniane, czosnek, kminek, liście senesu, tymianek, jaskółcze ziele, kozieradkę, mak, korzeń mandragory (sławny z powieści dla dzieci o magach).

Moc ziół początkowo znali tylko lokalni uczeni, wśród Egipcjan i Sumerów niewątpliwie byli to kapłani. Kto znał właściwości ziół, temu często nadawano magiczną moc lub nawet boską postać.

Umiejętnie wykorzystane zdolności i znajomość ziół mogło sprawić zarówno wiele dobrego, ale i złego. Dzięki nim ratowano życie, leczono nieprzyjemne choroby lub wykorzystywano je do magicznych rytuałów. Od początków ludzkości podkreślano emocjonalne połączenie duszy i ciała z energią ziół, dlatego tak chętnie i przede wszystkim skutecznie stosowano je w terapiach oczyszczających.

Niejednokrotnie przekonałam się, że ziołolecznictwo było niezastąpione w leczeniu, jednak pragnę podkreślić jeszcze jedną ważną jego rolę, mianowicie, iż do dziś zioła są niezastąpione w kosmetyce. Z tą różnicą, że w zamierzchłych czasach jedynie ówcześni kapłani potrafi przyrządzać specyfiki dla wybranych, a dziś możemy korzystać z nich wszyscy. Henna, mleczko migdałowe, woda różana to tylko przykłady kosmetyków wykorzystywanych po dziś dzień. W starożytności stosowano także kozieradkę jako specyfik odmładzający, przygotowując z niej maski mieszając sproszkowane nasiona, łupiny i oliwę. Do kremów i maści używano oliwy z oliwek, oleju rycynowego lub lnianego.

W Polsce pierwsze zielniki powstały w XVI w . znano już wtedy nagietek, lawendę, kozieradkę, tymianek, szałwię, lilię, rumianek, krwawnik, czosnek, cebulę. Chętnie wykorzystywano je zarówno jako leki, kosmetyki, przyprawy.

Kto był pierwszym testerem ziół? Czy może kierowano się instynktem? Niewątpliwie do rozwoju ziołolecznictwa przyczyniły się zwierzęta i obserwacja ich zachowań względem roślinności. Jak widać nie po raz pierwszy zwierzęta okazały się niezastąpione.

20170504_0429Zioła mają tak silne działanie, że mogą okazać się szkodliwe, a nawet trujące, co skrzętnie wykorzystywały pierwotne ludy lub nawet Indianie zatruwając strzały.

Pacjenci, którzy do nas trafiają, niejednokrotnie wyznają nam, że stosowali zioła bez namysłu, co nie przynosiło im oczekiwanych rezultatów. Zdarzały się dość groźne przypadki. Całe szczęście trafili do nas w odpowiednim czasie, a nasi specjaliści mogli przebadać organizm i dobrać odpowiednie kuracje.

Stosowanie ziół zarówno od zewnątrz, jak i od wewnątrz musi odbywać się pod kontrolą. Należy znać ich skład oraz zastosowanie, a przede wszystkim dawkowanie. Zioła stosowane zewnętrznie mogą uszkadzać skórę lub tworzyć odczyny alergiczne. Uczulenie na zioła może wystąpić u każdego, kto nie toleruje pewnych ich składników. Dlatego tak istotna jest znajomość składu poszczególnych ziół oraz możliwości ich łączenia.

Rośliny składają się z wielu związków chemicznych, często dość skomplikowanych. Niektóre z nich są dla organizmu korzystne, a inne nie. Wiele zależy od gleby i klimatu oraz czasu ich zbioru.

Jakość suplementów ma ogromne znaczenie dla naszego zdrowia, dlatego w Revitum przykłada się szczególną uwagę zarówno do jakości suplementów, jak i doboru kuracji. Abyśmy mogli korzystać z magii ziół musieliśmy nauczyć się je łączyć. Teraz z czystym sumieniem możemy potwierdzić, że naszą misją jest pomaganie.

Dlaczego musieliśmy poświęcić na to trochę czasu? Przy odpowiednim “podejściu” do ziół można uzyskać wiele składników, które znane są jako “ciała czynne”, do których należą antybiotyki, azuleny, pektyny, saponiny, garbniki, związki śluzowe, związki flawonowe, witaminy. Znane są badania, iż antybiotyki nie tylko wytwarzane są przez pleśnie, lecz także przez rośliny kwiatowe, zwalczając groźne dla człowieka gronkowce czy paciorkowce.

Azuleny w roślinach wytwarzane są pod wpływem zwiększonej temperatury i wykazują działanie przeciwzapalne m.in. jamy ustnej i gardła oraz przewodu pokarmowego.

Pektyny działają łagodząco, powlekająco i przeciwzapalnie, a najwięcej ich znajdziemy w jabłkach, porzeczkach, cytrynach, moralach i burakach.

Saponiny używane są w kosmetykach do produkcji rozmiękczających masek ziołowych, przy nietolerancji szamponów i mydeł. Są to m.in. rozmaryn i skrzyp.

Garbniki mają słabe działanie znieczulające, zmniejszają pieczenie i swędzenie. W przewodzie pokarmowym hamują przenikanie toksyn, zawierają je m.in. kora dębu, szałwia i mięta.

Związki śluzowe zawierają wit. C, lecytynę. Wykorzystywane są do produkcji substancji wykrztuśnych oraz bakteriostatycznych (prawoślaz), zaś w kosmetyce korzystają z nich osoby o suchych i wrażliwych cerach (nasiona lnu, lipa, pigwa).

Natomiast związki flawonowe mają właściwości witaminopodobne, a także farmakologiczne. Spotykane są prawie we wszystkich roślinach. Ich najbardziej znana postać to glukoza. Nadciśnienie, miażdżyca, cukrzyca, alergia, żylaki to przykłady chorób ze wskazaniem do wykorzystania związków flawonowych.

W ostatnich czasach modne stało się używanie ziół do produkcji suplementów, co często daje fałszywy obraz ziołolecznictwa. Niestety źle przygotowane suplementy nie zawsze działają korzystnie na nasze zdrowie, albo w ogóle nie działają, a zła sława spada nieuchronnie na magiczne zioła. Dlatego tak ważne są miejsca, w których decydujemy się na kuracje, bo odpowiednio wykorzystane zioła mają naprawdę magiczną moc.

Maryla Biernacik-Bańkowska

Autorem bloga jest Maryla Biernacik-Bańkowska, Prezes Zarządu Revitum S.A. Centrum Diagnostyki Organizmu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>